نگاه میکنم نمیبینم چشم مرا هوای تو پر کرده

گوش میکنم نمی شنوم گوش مرا صدای تو پر کرده

ای چشم من بدون تو نابینا

ای گوش من بدون تو ناشنوا

با من بمان همیشه بمان

              همیشه بمان.

                               همیشه بمان.

_{دیگه وقتش رسیده تو آغوشم بخوابی تا که جای خورشید فردا رو بتابی من میخوام حکایت عشق تو رو همه بدونن  تا که تمام دنیا قدر عشق رو خوب بدونن جوانیت رو هدر کردم تا به اینجا رسیدم  بدیها دیدی از من تا به خوبی قد کشیدم تمام لحظه های تو به پای من هدر شد حالا بیهودگی رفته ولی عمر تو سر شد تو لحظه های سختی تحملم میکردی با اینکه درد تو بودم گلایه ای نکردی حالا راحت بخواب عزیز من که فردا جای خورشید باید بتابی}

وقتي دست غيب تقدير با بوسه هاي مستانه ،نقش  ميکده ي عشق من را روي پيشانه ي تو مي بست ، تند باد سرنوشت را در درياي زندگي ام مي دميد كه دائم مسافر جاده ي تاريك چشم من بود و چه سخت است از بي تو گفتن در هجوم اشكهاي بي شكيب سنگين و  بغض آلود گریستن. دلم هزاران سال است در پي ديدن تو بدنبال آرامش است و چه زیباست همیشه در تنهایی تو را حس کردن راز چشمانت را فهمیدن و من در تمنای لحظه صدای عشق چشمهایم تر میشوند و نگاهم بدنبال روزنه ای برای پرواز میگردد تا ترنم نگاهت را در لطافت باران جستجو کند