آری حکایت دستان تو در روزهای بی ترانه من در اندوه اشک برف و باران تنها حامی من در روزهای سختی بود دستان نجیب تو من را با نیرویی که توان مقابله با آن را ندارم افسون کرده اند آری اکنون باور میکنم لمس دستانت را و  غرق شدن در نجابت آنان و شرم نگاهت را که پلی است به فردا و دستانم که برای تولد دوباره نیاز به آغوش دستانت را دارد و من در هر ثانیه از زندگیم  یاری دستانت را از خداوند میخواهم تا حرفهای نگفته عشقم را به تو بگویم  و با دستانمان پلی به راه بسته عشقمان بزنیم پس بدان من تمام لحظات زیبای عشقمان را در آغوش دستانت تمنا میکنم و بوسه بر نجابت آنان میزنم که رموز عشق را به من آموختند به امید دستان عاشقت